Atverni

Het is me gelukt! Ik heb de Zevenheuvelenloop binnen het uur gelopen. Ik liep hem in 59:26 als een Zwitsers uurwerk uit.

De voorbereiding was goed. Ik was de dag ervoor al met Josien naar Nijmegen gereden om bij een vrienden langs, een hapje te eten en te overnachten in een bed and breakfast. De omstandigheden waren ideaal: alle regen was voor de wedstrijd gevallen en het was een graad of 12. Door me een beetje door de menigte heen te wurmen had ik een goede plek in het startvak bemachtigd. Ik voelde mij lekker ontspannen en ik had van vorig jaar geleerd dat ik niet te rustig moest starten.

Mijn strategie was om 4 minuten per kilometer te lopen en ik zat al meteen in het goede tempo. Bij de 5 kilometer hoorde ik opeens achter mij het onmiskenbare stemgeluid van Yvonne die mij aanmoedigde. Ik moest even uit mijn roes komen en wist nog net op tijd, zonder haar gezien te hebben “Kom op Yvonne” te schreeuwen. Ik kwam op het 5 km punt op 20:07 binnen en toen begonnen even later de beduchte heuvels. Ik begon de heuvels als mijn vrienden te zien, want ik kon lekker hard naar beneden denderen en met een kleinere pas wist ik soepel omhoog te klimmen. Eigenlijk vielen die heuvels best mee. Op de 10 km kwam ik binnen in 39:45, ik was dus iets sneller in de heuvels dan daarvoor. Mentaal zat het goed.

Vlak voor Berg in Dal zag ik ineens Henry in zijn rode Fortis outfit voor me lopen. Toen ik naast hem liep zei hij dat hij er behoorlijk doorheen zat. Ik dacht dat dit keer Henry mijn rode lap was i.p.v. andersom, maar toen de afdaling begon kwam hij mij weer voorbij. Bij de laatste 3 km ging ik elke km iets versnellen, want ik had nog wat over. De laatste 500 meter ging ik nog iets harder, maar Henry wist ik niet meer in te halen. Uiteindelijk finishte ik in 59:26. Ik was er even bang voor dat Henry het hem weer gelikt had en sneller was dan ik, maar vandaag zag ik dat zijn netto tijd 59:29 was. Ook een hele goede tijd natuurlijk, zeker gezien het feit dat hij het zo zwaar had en toch goed heeft doorgezet. Ik ben ontzettend blij met mijn tijd, omdat ik onder de magische grens van een uur ben gekomen. Daarnaast heb ik gewoon ontzettend lekker gelopen en is dit een goede voorbereiding op de halve van Linschoten. Ik heb het gevoel dat ik in Linschoten ook ongeveer dit tempo kan lopen, omdat ik afgezien van de vermoeidheid van de versnelling op het laatst nog best wel wat over had.

Morgen trakteer ik dus!

Tot morgen!

Vincent