Atverni

Wat een tijd: 37.55!!

Vorig jaar met de Maliebaanloop 38.20 gelopen. Mijn te kloppen tijd was toen 38.30 en voor die 10 seconden winst moest ik toch wel erg diep gaan. Voor mij een teken dat ik de grens op de 10 km zo langzamerhand wel bereikt had. Ook de leeftijd gaat immers een rol spelen.

Maar Jos zag dat toch anders. Hij heeft mij meerdere malen te kennen gegeven dat ik laag in de 38 minuten moet kunnen lopen of zelfs daar onder. Wat ziet hij dan wat ik niet zie denk je dan.

Feit is dat het de afgelopen maanden met de trainingen, op basis van 38 schema, voorspoedig ging. (Soms tot wanhoop van Jos omdat het weer eens te hard ging.) Ook de 38.14 met de Vechtloop was een teken dat het met de vorm wel goed zat.

Bij de start sloeg de twijfel toe: is het toch niet te warm voor een snelle tijd. Ook wetende dat je weer heel diep moet gaan is geen prettig vooruitzicht.

De start verliep moeizaam. Hier en daar moest ik me inhouden omdat passeren niet direct mogelijk was. De 1km passage in 3.49 was keurig op tijd en zeker niet te snel zoals te doen gebruikelijk.

Na 5 km stond de klok op 19 minuten. Het voelde nog goed. Bij 7 km had ik even een mentaal dipje, maar daar ik eigenlijk geen klachten had was het meer een kwestie van nog even doorbijten en niet zeuren. Bij 9 km zag ik ineens Vincent voor mij lopen. Was hij ingestort of ging ik nou zo snel. Ik wist het niet. In ieder geval ben ik hem voorbij gegaan. Helaas had ik geen puf meer om netjes gedag te zeggen Vincent. De laatste meters waren loodzwaar. Volkomen uitgeteld over de streep, maar wel in een supertijd 37.55. Voor mijn gevoel heb ik sneller gelopen dan mijn schaduw.

Het oog van de meester had het dus goed gezien: onder de 38 is haalbaar. Ik kan het nu niet meer ontkennen Jos. Bedankt voor het vertrouwen!

Ik ben me ook bewust van de consequentie van dit al. Dinsdagavond na de training een traktatie!

Een tevreden runner.