Atverni

Hallo loopmaatjes,

Met al die wedstrijdverslagen kan ik natuurlijk niet achterblijven.

Gisteren de halve van Amersfoort gelopen. Oorspronkelijke plan/doel was 1.30uur, maar dat had ik (na IJsselstein) verlaten. Ik wilde graag een PR en weer eens lekker (ontspannen) lopen en genieten. Nou da’s gelukt!

Met mijn superhazen Ed en Henry met de trein naar Amersfoort. Daar was alles prima georganiseerd dus we hadden snel onze startnummers. Dus nog tijd om naar de start van 10 te gaan kijken (Jos en Remco). Gezien dat het rode startvak het voorste startvak was en dat het bij de 10 in dat vak niet druk was.

Toen tegen 14.00 wij naar het rode startvak. Na even moeite om erin te komen voelde ik me wat ongemakkelijk: tussen al die snelle mannen zag ik niet één vrouw. Sta ik daar in m’n (te?) snelle hemdje (je weet wel zo’n te kort dameshemdje, wat je alleen aankan als je echt snel loopt! Zaterdagmorgen had ik daar met hulp van de zus van Bert nog ons logo op laten zetten, dank nog! Het zou tenslotte warm weer worden). Uiteindelijk nog 1 of 2 andere vrouwen in het voorste vak. Net droog bij de start en nog niet zo heel warm/benauwd. Na plm 300m liep ik als 1e vrouw. De eerste 3 km ben ik gevlogen. Tís altijd al moeilijk om rustig te starten, maar met die aanmoedigingen als 1e vrouw was dat nog moeilijker. 1e en 2e km in 4.03 (plan 4.20/25). Bij km 3 werd ik ingehaald, gewoon laten gebeuren want ik wilde m’n eigen race lopen. Km 3 in 4.20. Vanaf km 5 kwam de hele marathon erbij. Vanaf dat moment was het wat drukker en voor mij ook de wedstrijd (vd halve) onoverzichtelijker. Ook de km aanduidingen waren verwarrend. Vanaf dat moment geen km meer geklokt. Bij plm 6 km door nog een snelle dame gepasseerd. Tot plm 10 lekker gelopen. Ed en Henry steeds voor me, water/AA/banaantje geregeld voor me, zodat ik door kon lopen. Flesje water in de hand mee was ook geen probleem, als ik dat wilde kreeg ik het weer aangereikt. Verder wezen ze me de ideale route, maakten de binnenbochten vrij, echt super. Frans heeft tot 8-9 km ook met ons meegelopen, we waren een mooi team zo met z’n vieren. Halverwege werd t wel zwaarder, maar op de moeilijke rechte stukken kon ik achter hen, uit de wind, m’n ritme weer oppakken. Ed kon aan mijn ademhaling horen of mijn hartslag onder of boven de 170 zat (169 is meestal gemiddelde in wedstrijden) en hield als nodig even in. De laatste km waren echt zwaar, maar door af en toe weer ‘ns op m’n looptechniek te letten, door te blijven aanpikken bij Henry en Ed, door de aanmoedigingen van het publiek en door de wetenschap dat ik nogsteeds (volgens Ed) 3e lag, kon ik doorgaan. De laatste km nog een fietser van de organisatie erbij die 3 vingers id lucht hield naar het publiek.

Gefinisht in 1.33.39 (met z’n 3-en, Frans paar minuten ervoor). PR met dik 1 minuut verbeterd, 3e tijd bij de vrouwen, 2e prijs want snelste vrouw liep bij businessteam/recreanten, 1e tijd bij vrouwen boven 40, maar vooral heerlijk gelopen en genoten. Doel gehaald. Ik denk ook wel alles eruitgehaald wat er voor nu inzit (maximale hartslag was 101%, er bleek dus een hogere max in te zitten dan tot nu gemeten/gedacht). Gisteravond best nog wel energie, maar vandaag echt wel moe, gelukkig vrij.

Tot morgen, Yvonne